ஒளவை

• 1. வீட்டுனெறிப்பால்

1.மோட்சம் செல்லும் வழி

ஆதியாய் நின்ற வறிவுமுத லெழுத்
 தோதிய நூலின் பயன்.          1

 பரமாய சத்தியுட் பஞ்சமா பூதந் 
 தரமாறிற் றோன்றும் பிறப்பு.          2

 ஓசை பரிசமுருவஞ் சுவை நாற்ற
 மாசை படுத்து மளறு.          3

 தருமம் பொருள் காமம்வீடெனு நான்கு 
 முருவத்தா லாய பயன்.          4

 நிலமைந்து நீர் நான்கு நீடங்கி மூன்றே 
 யுலவை யிறண்டொன் றுவிண்.          5

 மாயன் பிரமனு ருத்திரன் மகேசனோ 
 டாயுஞ்சிவ மூர்த்தி யைந்து.          6

 மாலய னங்கி யிரவிமதி யுமையோ 
 டேலும் திகழ்சத்தி யாறு.          7

 தொக்குதிரத் தோடூன் மூளைநிண மென்பு 
 சுக்கிலந் தாதுக்க ளேழு.          8

 மண்ணோடு நீரங்கி மதுயொடு காற்றிரவி 
 விண்ணெச்ச மூர்த்தியோ டெட்டு.          9

 இவையெல் லாங்கூடி யுடம்பாய வொன்றி 
 னவையெல்லா மானது விந்து.          10

• 2. உடம்பின் பயன்

உடம்பினைப் பெற்ற பயனாவ தெல்லா 
 முடம்பினி லுத்தமனைக் காண்.            11

 உணர்வாவ வெல்லா முடம்பின் பயனே 
 யுணர்க உணர்வு டையார்.           12

 ஒருபய னாவ துடம்பின் பயனே 
 தருபயனாஞ் சங்கரனைச் சார்.           13

 பிறப்பினாற் பெற்ற பயனாவ தெல்லாந் 
 துறப்பதாந் தூநெறிக்கட் சென்று.           14

 உடம்பினா லன்றி யுணர்வுதா னில்லை 
 யுடம்பினா லுன்னிய தேயாம்.           15

 மாசற்ற கொள்கை மனத்தி லடைந்தக்கால் 
 ஈசனைக் காட்டு முடம்பு.           16

 ஓசை யுணர்வுக ளெல்லாந் தருவிக்கும் 
 நேசத்தா லாய வுடம்பு.           17

 உயிர்க்குறுதி யெல்லா முடம்பின் பயனே 
 அயிர்ப்பின்றி யாதியை நாடு.           18

 உடம்பினாற் பெற்ற பயனாவ வெல்லாம் 
 திடம்பட வீசனைத் தேடு.           19

 அன்னத்தா லாய உடம்பின் பயனெல்லா 
 முன்னோனைக் காட்டி விடும்.           20

• 3. உள்ளுடம்பின் (சூக்கும சரீரம்) நிலைமை

கற்கலாங் கேட்கலாங் கண்ணாரக் காணலா 
 முற்றுடம்பா லாய வுணர்வு.          21

 வெள்ளிபொன் மேனிய தொக்கும் வினையுடைய 
 வுள்ளுடம்பி னாய வொளி.          22

 சென்றுண்டு வந்து திரிதரு முள்ளுடம்பு 
 என்றுங் கெடாத திது.          23

 வருபய னுண்டு மகிழ்ந்துடனா நிற்கு 
 மொருபயனைக் காட்டு முடம்பு.          24

 அல்லற் பிறப்பை யகற்றுவிக்கு மாய்ந்தாய 
 தொல்லை யுடம்பின் றொடர்பு.          25

 நல்வினையுந் தீவினையு முண்டு திரிதருஞ் 
 செய்வினைக்கும் வித்தா முடம்பு.          26

 உள்ளுடம்பின் வாழ்வன வொன்பது மேழைக் 
 கள்ள வுடம்பாகி விடும்.          27

 பொய்க்கெல்லாம் பாசனமா யுள்ளதற் கோர்வித்தாகு 
 மெய்க்குள்ளா மாய வுடம்பு.          28

 வாயுவினா லாய வுடம்பின் பயனே 
 யாயுவி னெல்லை யது.          29

 ஒன்பது வாசலுமொக்க வடைத்தக்கா
 லன்பதி லொன்றா மரன்.          30

• 4. நாடி தாரணை

எழுபத் தீராயிர நாடி யவற்றுள் 
 முழுபத்து நாடி முதல். 31

 நரம்பெனு நாடியிவை யினுக்கெல்லா 
 முரம்பெறு நாடியொன் றுண்டு. 32

 உந்திமுதலா யுறுமுடிகீழ் மேலாய்ப் 
 பந்தித்து நிற்கும் பரிந்து. 33

 காலொடு கையி னடுவிடத் தாமரை 
 நூல்போலு நாடி நுழைந்து. 34

 ஆதித்தன்றன் கதிர்போல வந்நாடிகள் 
 பேதித்துத் தாம்பரந்த வாறு. 35

 மெய்யெல்லாமாகி நரம்போ டெலும்பிசைந்து 
 பொய்யில்லை நாடிப் புணர்வு. 36

 உந்திமுதலாகி யோங்காரத்துட் பொருளாய் 
 நின்றது நாடி நிலை. 37

 நாடிகளூடு போய்ப் புக்க நலஞ்சுடர்தான்
 வீடு தருமாம் விரைந்து. 38

 நாடி வழக்கமறிந்து செறிந்தடங்கி
 நீடொளி காண்ப தறிவு. 39

 அறிந்தடங்கி நிற்குமந் நாடிகடோறுஞ்
 செறிந்தடங்கி நிற்குஞ் சிவம். 40

• 5. வாயுதாரணை

மூலத்திற்றோன்றி முடிவிலிரு நான்காகிக்
 கால்வெளியிற் பன்னிரண்டாங் காண்.        41

 இடைபிங் கலைகளி ரேசக மாற்றி
 லடையு மரனா ரருள்.        42

 அங்குலியான் மூடிமுறையா லிரேசிக்கிற்
 பொங்குமாம் பூரகத்தி னுள்.        43

 எண்ணிலியூழி யுடம்பா யிரேசிக்கி
 லுண்ணிலமை பெற்ற துணர்வு.        44

 மயிர்க்கால்வழி யெல்லா மாய்கின்றவாயு
 வுயிர்ப்பின்றி யுள்ளே பதி.        45

 இரேசிப்பது போலப்பூரித்து நிற்கிற்
 றராசுமுனை நாக்கதுவே யாம். 46

 கும்பகத்தினுள்ளே குறித்தரனைத் தானோக்கிற்
 றும்பிபோ னிற்குந் தொடர்ந்து. 47

 இரேச கபூரக கும்பக மாற்றிற்
 றராசு போனிற்குந் தலை.        48

 வாயு வழக்க மறிந்து செறிந் தடங்கி
 லாயுட் பெருக்க முண்டாம்.        49

 போகின்ற வாயு பொருந்திற் சிவமொக்குந்
 தாழ்கின்ற வாயு வடக்கு.        50

• 6. அங்கிதாரணை

அந்தத்தி லங்கி யழல்போலத் தானோக்கிற் 
 பந்தப் பிறப் பறுக்கலாம்.          51

 உள்ளும் புறம்பு மொருங்கக் கொழுவூரிற்
 கள்ள மல மறுக்கலாம்.          52

 எரியுங் கழல்போல வுள்ளுற நோக்கிற் 
 கரியுங்கன லுருவ மாம்.          53

 உள்ளங்கி தன்னை ஒருங்கக் கொழுவூறில்
 வெள்ளங்கி தானாம் விரைந்து.          54

 உந்தியி னுள்ளே யொருங்கச் சுடர்பாய்ச்சி
 லந்தி யழலுருவ மாம்.          55

 ஐயைந்து மாய வகத்துளெரி நோக்கிற்
 பொய்யைந்தும் போகும் புறம். 56

 ஐம்பது மொன்றுமழல் போலத்தா னோக்கி
 லும்ப ரொளியாய் விடும்.          57

 தூண்டும் சுடரைத் துளங்காமற் றானோக்கில் 
 வேண்டுங் குறை முடிக்கலாம்.          58

 உள்ளத்தாலங்கி யொருங்கக் கொழுவூறில்
 மெள்ளத்தான் வீடாம் விரைந்து.          59

 ஒள்ளிதா யுள்ள சுடரை யுறநோக்கில்
 வெள்ளியா மாலை விளக்கு.          60

• 7. அமுததாரணை

அண்ணாக்குத் தன்னையடைத் தங்கமிர் துண்ணில்
 விண்ணோர்க்கு வேந்தனு மாம்.          61

 ஈரெண் கலையி னிறைந்தவமிர் துண்ணில்
 பூரண மாகும் பொலிந்து.          62

 ஓங்காரமான கலசத்தமிர் துண்ணில்
 போங்காலமில்லை புரிந்து.          63

 ஆனகலசத் தமிர்தை யறிந்துண்ணில்
 போனகம் வேண்டாமற் போம்.          64

 ஊறுமமிர்தத்தை யுண்டியுறப் பார்க்கில்
 கூறும் பிறப்பறுக்க லாம்.          65

 ஞான வொளிவிளக்கா னல்லவமிர் துண்ணில்
 ஆன சிவ யோகி யாம்.          66

 மேலையமிர்தை விளங்காமற்றா னுண்ணில்
 காலனை வஞ்சிக்க லாம்.          67

 காலன லூக்கங் கலந்த வமிர்துண்ணில்
 ஞான மதுவா நயந்து.          68

 எல்லையி லின்னமிர்த முண்டாங் கினிதிருக்கில்
 தொல்லை முதலொளியே யாம்.          69

 நிலாமண்டபத்தி னிறைந்த வமிர்துண்ணில்
 உலாவலா மந்தரத்தின் மேல்.          70

• 8. அர்ச்சனை

மண்டலங்கள் மூன்று மருவவுட நிறுத்தி 
 அண்டரனை யர்ச்சிக்கு மாறு.         71

 ஆசனத்தைக் கட்டியரன் றன்னை யர்ச்சித்து
 பூசனைசெய் துள்ளே புணர்.         72

 உள்ளமே பீடமுணர்வே சிவலிங்கத்
 தெள்ளிய ரர்ச்சிக்கு மாறு.         73

 ஆதாரத்துள்ளே யறிந்து சிவனுருவைப்
 பேதமற வர்ச்சிக்கு மாறு.         74

 பூரித்திருந்து புணர்ந்து சிவனுருவைப்
 பாரித்தங் கர்ச்சிக்கு மாறு.         75

 விளக்குறு சிந்தையான் மெய்ப்பொருளைக் கண்டு
 துளக்கற வர்ச்சிக்கு மாறு.         76

 பிண்டதினுள்ளே பேரா திறைவனைக்
 கண்டுதா னர்ச்சிக்கு மாறு.         77

 மந்திரங்களெல்லா மயங்காம லுண்ணினைந்து
 முந்தரனை யர்ச்சிக்கு மாறு.         78

 பேராக்கருத்தினாற் பிண்டத்தி னுண்ணினைந்
 தாராதனை செய்யு மாறு.         79

 உள்ளத்தினுள்ளே யுறப்பார்த்தங் கொண் சுடரை
 மெள்ளத்தா னர்ச்சிக்கு மாறு.         80

• 9. உள்ளுணர்வு

எண்ணிலியூழி தவஞ் செய்திங் கீசனை
 உண்ணிலைமை பெற்ற துணர்வு.           81

 பல்லூழி காலம் பயின்றனை யர்ச்சித்து
 நல்லுணர்வு பெற்ற நலம்.           82

 எண்ணற்கரிய வருந்தவத்தா லன்றே 
 நண்ணப் படுமுணர்வு தான்.           83

 முன்னைப் பிறப்பின் முயன்ற தவத்தினால்
 பின்னைப் பெறுமுணர்வு தான்.           84

 காயக்கிலேச முணர்ந்த பயனன்றே
 ஓயா வுணர்வு பெறல்.           85

 பண்டைப்பிறவிப் பயனாந் தவத்தினால்
 கண்டங் குணர்வு பெறல்.           86

 பேராத் தவத்தின் பயனாம் பிறப்பின்மை
 ஆராய்ந் துணர்வு பெறின்.           87

 ஞானத்தாலாய வுடம்பின் பயனன்றே
 மோனத்தா லாய வுணர்வு.           88

 ஆதியோடொன்று மறிவைப் பெறுவதுதான்
 நீதியாற் செய்த தவம்.           89

 காடு மலையுங் கருதித்தவஞ் செய்தால்
 கூடு முணர்வின் பயன்.           90

• 10. பத்தியுடைமை

பத்தியா லுள்ளே பரிந்தரனைத் தானோக்கில் 
 முத்திக்கு மூலமது.         91

 பாடியு மாடியும் பல்காலும் நேசித்துத் 
 தேடுஞ் சிவ சிந்தையால்.         92

 அன்பா லழுது மலறியு மாள்வானை 
 யென்புருகி யுள்ளே நினை.         93

 பூசனை செய்து புகழ்ந்து மனங்கூர்ந்து 
 நேசத்தா லீசனைத் தேடு.         94

 கண்ணா லுறப்பார்த்துக் காதலாற் றானோக்கில் 
 உண்ணுமே யீச னொளி.         95

 நல்லானப் பூசித்து நாதனென வுருகில் 
 நில்லதோ வீச னிலை.         96

 அடியார்க் கடியராயன் புருகித் தம்முள் 
 படியொன்றிப் பார்த்துக் கொளல்.         97

 ஈச னெனக்கருதி யெல்லா வுயிர்களையும் 
 நேசத்தால் நீ நினைந்துகொள         98

 மெய்ம்மயிர் கூரவிருப்புற்று வேர்த்தெழுந்து 
 பொய்ம்மையி லீசனைப் போற்று.         99

 செறிந்தறிந்து நாடிச் செவ்விதா யுள்ளே 
 அறிந்தரனை யாய்ந்து கொளல்.         100

• 11. அருள் பெறுதல்

 அருளினா லன்றி யகத்தறி வில்லை 
 அருளின் மலமறுக்க லாம்.            101

 இருளைக் கடிந்தின் றிறைவ னருளால்
 தெருளும் சிவசிந்தை யால்.            102

 வாய்மையாற் பொய்யா மனத்தினால் மாசற்ற 
 தூய்மையா மீச னருள்.            103

 ஒவ்வகத்து ணின்ற சிவனருள் பெற்றக்கால் 
 அவ்வகத்து ளானந்த மாம்.            104

 உன்னுங் கரும முடிக்கலா மொள்ளிதாய் 
 மன்னுமருள் பெற்றக் கால்.            105

 எல்லாப் பொருளு முடிக்கலா மீசன்றன் 
 தொல்லையருள் பெற்றக் கால்.            106

 சிந்தையு ணின்ற சிவனருள் பெற்றக்கால் 
 பந்தமாம் பாச மறும்.            107

 மாசற்ற கொள்கை மதிபோலத்தான் றோன்றும் 
 ஈசனருள் பெற்றக் கால்.            108

 ஆவாவென் றோதியருள் பெற்றார்க் கல்லாது 
 தாவாதோ ஞான ஒளி.            109

 ஓவாச் சிவனருள் பெற்றா லுரையின்றித் 
 தாவாத வின்பந் தரும்.            110

• 2. திருவருட்பால்

 

• 12. நினைப்புறுதல்

கருத்துறப் பார்த்துக் கலங்காம லுள்ளத் 
 திருத்திச் சிவனை நினை.       111

 குண்டலியி னுள்ளே குறித்தரனைச் சிந்தித்து 
 மண்டலங்கள் மேலாகப் பார்.       112

 ஓர்மின்கள் சிந்தையி லொன்றச் சிவன்றன்னைப் 
 பார்மின் பழம்பொரு ளேயாம்.       113

 சிக்கெனத் தேர்ந்துகொள் சிந்தையி லீசனை
 மிக்க மலத்தை விடு.       114

 அறமின்கள் சிந்தையி லாதாரத் தைச்சேர்ந்
 துறுமின்க ளும்முளே யோர்ந்து.       115

 நித்தம் நினைத்திரங்கி நின்மலனையொன்றுவிக்கில்
 முற்றுமவ னொளியே யாம்.       116

 ஓசை யுணர்ந்தங்கே யுணர்வைப் பெறும்பரிசால்
 ஈசன் கருத்தா யிரு.       117

 இராப் பகலன்றி யிருசுடர்ச் சிந்திக்கில்
 பராபரத்தோ டொன்றலு மாம்.       118

 மிக்க மனத்தால் மிகநினந்து சிந்திக்கில்
 ஒக்க சிவனுருவ மாம்.       119

 வேண்டுவோர் வேண்டும் வகைதான் விரிந்தெங்கும்
 காண்டற் கரிதாஞ் சிவம்.       120

• 13. தெரிந்து தெளிதல்

தேறித் தெளிமின் சிவமென்றே யுள்ளுணர்வில்
 கூறிய பல்குணமு மாம்.         121

 உண்டில்லை யென்று முணர்வை யறிந்தக்கால்
 கண்டில்லை யாகுஞ் சிவம்.         122

 ஒருவர்க் கொருவனே யாகுமுயிர்க் கெல்லாம்
 ஒருவனே பல்குணமு மாம்.         123

 எல்லார்க்கு மொன்றே சிவமாவ தென்றுணர்ந்த
 பல்லோர்க்கு முண்டோ பவம்.         124

 ஆயுமிரவியு மொன்றே யனைத் துயிர்க்கும்
 ஆயுங்கா லொன்றே சிவம்.         125

 ஓவாத தொன்றே பலவா முயிர்க்கெல்லாந்
 தேவான தென்றே தெளி.         126

 தம்மை யறியாதார் தாமறிவோ மென்பதென்
 செம்மையா லீசன் றிறம்.         127

 எல்லா வுலகத் திருந்தாலு மேத்துவார்கள்
 நல்லுலக நாத னடி.         128

 உலகத்திற் பட்ட உயிர்க்கெல்லா மீசன்
 நிலவுபோ னிற்கும் நிறைந்து.         129

 உலகத்தில் மன்னு முயிர்க்கெல்லா மீசன்
 அலகிறந்த வாதியே யாம்.         130

• 14. கலை ஞானம்

சத்தியாஞ் சந்திரனைச் செங்கதிரோ னூடுருவில்
 முத்திக்கு மூல மது.       131

 அயனங்கொள் சந்திரனா லாதித்த னொன்றில்
 நயனமா முத்திக்கு வீடு.       132

 அஞ்சாலு மாயா தறம்பொரு ளின்பமுந்
 துஞ்சாதவர் துறக்கு மாறு.       133

 ஈசனோ டொன்றி விசையாப் பொருளில்லை
 தேசவிளக் கொளியே யாம்.       134

 தாஞ்செய் வினையெல்லாந் தன்மையற வுணரில்
 காஞ்சனமே யாகுங் கருத்து.       135

 கூடகமான குறியெழுத்தைத் தானறியில்
 வீடக மாகும் விரைந்து.       136

 வீடக மாக விழைந்தொல்லை வேண்டுமேல்
 கூடகத்திற் சோதியோ டொன்று.       137

 பூரித்து நின்ற சிவனைப் புணரவே
 பாரித்த தாகுங் கருத்து.       138

 இரேசக மாற்றி யிடையறாதே நிற்கில்
 பூரிப்ப துள்ளே சிவம்.       139

 சிந்தையில் நின்ற நிலைவிசும்பிற் சாக்கிரமாம்
 சந்திரனிற் றோன்று முணர்வு.       140 

• 15.உருவொன்றி நிற்றல்

உள்ளகத் தீச னொளி.       141

 பாலின்க ணெய்போற் பரந்தெங்கு நிற்குமே
 நூலின்க ணீச னுழைந்து.       142

 கரும்பினிற் கட்டியுங் காய்பாலி னெய்யும்
 இரும்புண்ட நீரு மியல்பு.       143

 பழத்தி னிரதம்போற் பரந்தெங்கு நிற்கு
 மழுத்தினா லீச னிலை.       144

 தனுவொடு தோன்றுமே தானெல்லா மாகி
 யணுவதுவாய் நிற்கு மது.       145

 வித்து முளைபோல் விரிந்தெங்கு நிற்குமே
 ஒத்துளே நிற்கு முணர்வு.       146

 அச்ச மாங்கார மகத்தடக்கி னாற்பின்னை
 நிச்சயமா மீச னிலை.       147

 மோட்டினீர் நாற்ற முளைமுட்டை போலுமே
 வீட்டுளே நிற்கு மியல்பு.       148

 நினைப்பவர்க்கு நெஞ்சத்துள் நின்மலனாய் நிற்கும்
 அனைத்துயிர்க்குந் தானா மவன்.       149

 ஓசையி நுள்ளே யுதிக்கின்ற தொன்றுண்டு
 வாசமலர் நாற்றம்போல் வந்து. 150

• 16. முத்தி காண்டல்

மனத்தோ டுறுபுத்தி யாங்காரஞ் சித்தம்
 அனைத்தினு மில்லை யது.      151

 வாக்குங் கருத்து மயங்குஞ் சமயங்கள்
 ஆக்கிய நூலினு மில்.      152

 உருவ மொன்றில்லை யுணர்வில்லை யோதும்
 அருவமுந் தானதுவே யாம்.      153

 தனக்கோ ருருவில்லை தானெங்கு மாகி
 மனத்தகமாய் நிற்கு மது.      154

 பெண்ணா ணலியென்னும் போரொன் றிலதாகி
 விண்ணாகி நிற்கும் வியப்பு.      155

 அனைத்துருவ மாய வறிவை யகலில்
 தினைத்துணையு மில்லை சிவம்.      156

 துணிமுகத் துக்காதி யாத்துன் னறிவின்றி
 அணிதா ரிரண்டு விரல்.      157

 மயிர்முனை யிற்பாதி மனத்தறி வுண்டேல்
 அயிர்ப்புண் டங்காதி நிலை.      158

 தற்பர மான சதாசிவத்தோ டொன்றில்
 உற்றறி வில்லை யுயிர்க்கு.      159

 உறக்க முணர்வு பசிகெடப் பட்டால்
 பிறக்கவும் வேண்டா பிறப்பு. 160

• 17. உருபாதீதம்

கருவின்றி வீடாங் கருத்துற வேண்டில்
 உருவின்றி நிற்கு முணர்வு.       161

 பிறத்த லொன்றின்றிப் பிறவாமை வேண்டில்
 அறுத்துருவ மாற்றி யிரு.       162

 உருவங்க ளெல்லா மறுத்தற மாற்றில்
 கருவேது மில்லை தனக்கு.       163

 கறுப்பு வெளுப்பு சிவப்புறு பொன்பச்சை
 யறுத்துருவ மாற்றி யிரு.       164

 அனைத்துருவ மெல்லா மறக்கெடுத்து நின்றால்
 பினைப்பிறப் பில்லையாம் வீடு.       165

 நினைப்பு மறப்பற்று நிராகரித்து நின்றால்
 தனக்கொன்று மில்லை பிறப்பு.       166

 குறித்துருவ மெல்லாங் குறைவின்றி மாற்றில்
 மறித்துப் பிறப்பில்லை வீடு.       167

 பிதற்று முணர்வை யறுத்துப் பிரபஞ்ச
 விகற்ப முணர்வதே வீடு.       168

 பிறப்பறுக்க வீடாம் பேருவமை யின்றி
 அறுத்துருவ மாற்றி யிரு.       169

 ஓசை யுணர்வோ டுயிர்ப்பின்மை யற்றக்கால்
 பேசவும் வேண்டா பிறப்பு. 170

• 18. பிறப்பறுதல்

 தன்னை யறியு மறிவு தனைப்பெறில்
 பின்னைப் பிறப்பில்லை வீடு. 171

 அறம்பாவ மாயு மறிவுதனைக் கண்டால்
 பிறந்துழல வேண்டா பெயர்ந்து. 172

 சிவனுருவந் தானாய்ச் செறிந்தடங்கி நிற்கில்
 பவநாச மாகும் பரிந்து. 173

 உறக்க முணர்வோ டுயிர்ப்பின்மை யற்றால்
 பிறப்பின்றி வீடாம் பரம். 174

 நினைப்பு மறப்பு நெடும்பசியு மற்றால்
 அனைத்துலகும் வீடா மது. 175

 உடம்பிரண்டுங் கெட்டா லுறுபய னொன்றுண்டு
 திடம்படு மீசன் றிறம். 176

 தன்னை யறிந்து செறிந்தடங்கித் தானற்றால்
 பின்னைப் பிறப்பில்லை வீடு. 177

 மருளன்றி மாசறுக்கின் மாதூ வெளியாய்
 இருளின்றி நிற்கு மிடம். 178

 விகாரங்கெட மாற்றி மெய்யுணர்வு கண்டால்
 அகாரமாங் கண்டீ ரறிவு. 179

 சிந்த யாங்காரஞ் செறிபுல னற்றக்கால்
 முந்தியே யாகுமாம் வீடு. 180

• 19.தூயவொளி காண்டல்

 தோன்றிய தெல்லாந் தொடக்கறுத்துத் தூய்வெளியாய்த்
 தோன்றியக் காற்றூய வொளி.       181

 தெளிவாய தேசவிளக் கொளியைக் காணில்
 வெளியாய வீடதுவே யாம்.       182

 மின்போ லுருவ விளக்கொளிபோல் மேற்காணில்
 முன்போல மூலம் புகும்.       183

 பளிங்கு வலம்புரி பானிகர்த்த தாகில்
 துளங்கொளியாந் தூய நெறி.       184

 சங்கு நிறம்போற் றவளவொளி காணில்
 அங்கையி னெல்லியே யாகும்.       185

 துளங்கிய தூண்டா விளக்கொளி காணில்
 விளங்கிய வீடாம் விரைந்து.       186

 மின்மினி போன்ற விளக்காகத் தான்தோன்றில்
 அன்னப் பறவையே யாம்.       187

 உள்ளொளி தோன்றி லுணரி லருளொளி
 அவ்வொளி யாதி யொளி.       188

 பரந்த விசும்பிற் பரந்த வொளிகாணில்
 பரம்பரமே யாய வொளி.       189

 ஆதியொளியாகி யாள்வானுந் தானாகி
 ஆதி யவனுருவு மாம். 190

• 20. சதாசிவம்

தோன்றிய தெல்லாந் தொடக்கறுத்துத் தூய்வெளியாய்த்
 தோன்றியக் காற்றூய வொளி.       181

 தெளிவாய தேசவிளக் கொளியைக் காணில்
 வெளியாய வீடதுவே யாம்.       182

 மின்போ லுருவ விளக்கொளிபோல் மேற்காணில்
 முன்போல மூலம் புகும்.       183

 பளிங்கு வலம்புரி பானிகர்த்த தாகில்
 துளங்கொளியாந் தூய நெறி.       184

 சங்கு நிறம்போற் றவளவொளி காணில்
 அங்கையி னெல்லியே யாகும்.       185

 துளங்கிய தூண்டா விளக்கொளி காணில்
 விளங்கிய வீடாம் விரைந்து.       186

 மின்மினி போன்ற விளக்காகத் தான்தோன்றில்
 அன்னப் பறவையே யாம்.       187

 உள்ளொளி தோன்றி லுணரி லருளொளி
 அவ்வொளி யாதி யொளி.       188

 பரந்த விசும்பிற் பரந்த வொளிகாணில்
 பரம்பரமே யாய வொளி.       189

 ஆதியொளியாகி யாள்வானுந் தானாகி
 ஆதி யவனுருவு மாம். 190

• 21. குருவழி

அன்பா யிருக்கு மரன்.       201

 சிந்தை சிவமாகக் காண்பவர் சிந்தையில்
 சிந்தித் திருக்குஞ் சிவம்.       202

 குருவி னடிபணிந்து கூடுவ தல்லார்க்
 கருவமாய் நிற்குஞ் சிவம். 203

 தலைப்பட்ட சற்குருவின் சந்நிதியி லல்லால்
 வலைப்பட்ட மானதுவே யாம்.       204

 நெறிப்பட்ட சற்குரு நேர்வழி காட்டில்
 பிரிவற் றிருக்குஞ் சிவம்.       205

 நல்லன நூல்பல கற்பினுங் காண்பரிதே
 எல்லையில் லாத சிவம்.       206

 நினைப்பு மறப்பு மில்லாதவர் நெஞ்சந்
 தனைப்பிரி யாது சிவம்.       207

 ஒன்றிலொன் றில்லாத மனமுடை யாருடல்
 என்றுமொன் றாது சிவம்.       208

 நாட்டமில் லாவிடம் நாட்ட மறிந்தபின்
 மீட்டு விடாது சிவம்.       209

 பஞ்சமா சத்த மறுப்பவர்க் கல்லாஅல்
 அஞ்சலென் னாது சிவம்.       210 

• 22. அங்கியில் பஞ்சு

அங்கியிற் பஞ்சுபோ லாகாயத் தேநினையில்
 சங்கிக்க வேண்டாஞ் சிவம்.       211

 மெய்ப்பா லறியாத மூடர்த நெஞ்சத்தின்
 அப்பால தாகுஞ் சிவம்.       212

 நெஞ்சகத்து ணோக்கி நினைப்பவர்க் கல்லாஅல்
 அஞ்சலென் னாது சிவம்.       213

 பற்றிலா தொன்றினைப் பற்றினா லல்லது
 கற்றதனா லென்ன பயன்.       214

 தம்மை யறிவாரைத் தாமறிந்து கொண்டபின்
 தம்மை யறிவரோ தான்.       215

 அசபை யறிந்துள்ளே யழலெழ நோக்கில்
 இசையாது மண்ணிற் பிறப்பு.       216

 இமையாத நாட்டத் திருந்துணர் வாருக்
 கமையாத வானந்த மாம்.       217

 துரியங் கடந்த சுடரொளியைக் கண்டால்
 மரணம் பிறப்பில்லை வீடு.       218

 மதிபோ லுடம்பினை மாசற நோக்கில்
 விதிபோ யகல விடும்.       219

 சீவன் சிவலிங்க மாகத் தெளிந்தவர்தம்
 பாவ நசிக்கும் பரிந்து.       220

 

• 23. மெய்யகம்

 மெய்யகத்தி னுள்ளே விளங்குஞ் சுடர்நோக்கில்
 கையகத்தி னெல்லிக் கனி.        221

 கரையற்ற செல்வத்தைக் காணுங் காலத்தில்
 உரையற் றிருப்ப துணர்வு.        222

 உண்டு பசிதீர்ந் தார்போ லுடம்பெல்லாஅங்
 கண்டுகொள் காதல் மிகும்.        223

 உரைசெயு மோசை யுரைசெய் பவர்க்கு
 நரைதிரை யில்லை நமன்.        224

 தோன்றாத தூயவொளி தோன்றியக்கா லுன்னைத்
 தோன்றாமற் காப்ப தறிவு.        225

 வாக்கு மனமு மிறந்த பொருள்காணில்
 ஆக்கைக் கழிவில்லை யாம்.        226

 கண்ணகத்தே நின்று களிதருமே காணுங்கால்
 உன்னகத்தே நின்ற வொளி.        227

 ஆநந்த மான வருளை யறிந்தபின்
 தானந்த மாகு மவர்க்கு.        228

 மறவாமற் காணும் வகையுணர் வாருக்
 கிறவா திருக்கலு மாம்.        229

 விண்ணிறைந்து நின்ற பொருளே யுடம்பதன்
 உண்ணிறைந்து நின்ற வொளி.        230

• 24. கண்ணாடி

கண்ணாடி தன்னி லொளிபோ லுடம்பதனுள்
 உண்ணாடி நின்ற வொளி.        231

 அஞ்சு புலனின் வழியறிந்தாற் பின்னைத்
 துஞ்சுவ தில்லை உடம்பு.        232

 நாபி யகத்தே நலனுற நோக்கிடில்
 சாவது மில்லை யுடம்பு.        233

 கண்டத் தளவிற் கடிய வொளிகாணில்
 அண்டத்த ராகு முடம்பு.        234

 சந்திர னுள்ளே தழலுற நோக்கினால்
 அந்தர மாகு முடம்பு.        235

 ஆர்க்குந் தெரியா வுருவந்தனை நோக்கில்
 பார்க்கும் பரமா மவன்.        236

 வண்ண மில்லாத வடிவை யறிந்தபின்
 விண்ணவ ராகு முடம்பு.        237

 நெற்றிக்கு நேரே நிறைந்த வொளிகாணில்
 முற்று மழியா துடம்பு.        238

 மாதூ வெளியின் மனமொன்ற வைத்தபின்
 போதக மாகு முடம்பு.        239

 சுத்தமோ டொன்றி மனமு மிறந்தக்கால்
 முற்று மழியா துடம்பு. 240 

• 25. சூனிய காலமறிதல்

 அரவணை யானாகு முடம்பு.       241

 உருவந் தழலாக வுள்ளத்தே சென்று
 புருவத் திடையிருந்து பார்.       242

 புருவத் திடையிருந்து புண்ணியனைக் காணில்
 உருவற்று நிற்கு முடம்பு.       243

 அகம்புறம் பேராப் பொருளை யறியில்
 உகம்பல காட்டும் உடம்பு.       244

 ஆவிபாழ் போகா தடக்கி யிருந்தபின்
 ஓவிய மாகு முடம்பு.       245

 அஞ்சு மடக்கி யறிவோ டிருந்தபின்
 துஞ்சுவ தில்லை யுடம்பு.       246

 தீயாக வுள்ளே தெளிவுற நோக்கினால்
 மாயாது பின்னை யுடம்பு.       247

 தானந்த மின்றித் தழலுற நோக்கிடில்
 ஆனந்த மாகு முடம்பு.       248

 ஒழிவின்றி நின்ற பொருளை யுணரில்
 அழிவின்றி நிற்கு முடம்பு.       249

 பற்றற்று நின்ற பழம்பொருளைச் சிந்திக்கில்
 முற்று மழியா துடம்பு. 250

• 26. சிவயோக நிலை

அடிமிசை வாயு வடுத்தடுத் தேகி
 முடிமிசை யோடி முயல்.       251

 உண்ணாடி வாயு வதனையுட னிறப்பி
 விண்ணோடு மெள்ள விடு.       252

 மெள்ள விரேசித்து மெய்விம்மிப் பூரித்துக்
 கொள்ளுமின் கும்பங் குறித்து.       253

 இரேசக முப்பத் திரண்டது மாத்திரை
 பூரகம் பத்தாறு புகும்.       254

 கும்பக நாலோ டறுபது மாத்திரை
 தம்பித் திடுவது தான்.       255

 முன்ன மிரேசி முயலுபின் பூரகம்
 பின்னது கும்பம் பிடி.       256

 ஈரைந் தெழுபத்தீ ராயிர நாடியுஞ்
 சேருமின் வாயுச் செயல்.       257

 வாசலீ ரைந்து மயங்கிய வாயுவை
 ஈசன்றன் வாசலி லேற்று.       258

 தயாவினில் வாயு வலத்தி லியங்கில்
 தியான சமாதிகள் செய்.       259

 ஆதியா மூலமறிந் தஞ்செழுத் தினைப்
 பேதியா தோது பிணை.       260 

• 3. தன்பால்
• 27. ஞான நிலை

தற்புருட மாமுகந் தன்னிற் றனியிருந்
 துற்பன மஞ்சை யுரை.      261

 தற்புருட மாமுகமேற் றாரகை தன்மேலே
 நிற்பது பேரொளி நில்.      262

 ஓதிய தற்புரு டத்தடி யொவ்வவே
 பேதியா தோது பிணை.      263

 கொழுந்துறு வன்னி கொழுவுற வொவ்வில்
 எழுந்தா ரகையா மிது.      264

 மறித்துக் கொளுவிடு வன்னி நடுவே
 குறித்துக் கொளுஞ்சீயைக் கூட்டு.      265

 காலுந் தலையு மறிந்து கலந்திடில்
 சாலவும் நல்லது தான்.      266

 பொன்னொடு வெள்ளியி ரண்டும் பொருந்திடில்
 அன்னவன் றாளதுவே யாம்.      267

 நின்ற வெழுத்துட னில்லா வெழுத்தினை
 யொன்றுவிக் கிலொன் றேயுள.      268

 பேசா வெழுத்துடன் பேசுமெழுத்துறில்
 ஆசான் பரநந்தி யாம். 269

 அழியா வுயிரை யவனுடன் வைக்கில்
 பழியான தொன்றில்லை பார். 270

• 28. ஞானம் பிரியாமை

பிறந்திட மாலிடம் பேரா திருப்பின்
 இறந்திடம் வன்னி யிடம்.       271

 சாகா திருந்த தலமே மவுனமது
 ஏகாந்த மாக விரு.       272

 வெளியில் விளைந்த விளைவின் கனிதான்
 ஒளியி லொளியா யுறும்.       273

 மறவா நினையா மவுனத் திருக்கில்
 பிறவா ரிறவார் பினை.       274

 குருவாம் பரநந்தி கூடல் குறித்தாங்
 கிருபோது நீங்கா திரு.       275

 சுந்திரச் சோதி துலங்கு மிடமது
 மந்திரச் சக்கரமு மாம்.       276

 தூராதி தூரஞ் சொல்லத் தொலையாது
 பாராப் பராபரம் பார்.       277

 ஈரொளி யீதென் றிறைவ னுரைத்தனன்
 நீரொளி மீது நிலை.       278

 அந்தமு மாதியு மில்லா வரும்பொருள்
 சுந்தர ஞானச் சுடர்.       279

 இதுமுத்தி சாதனமென் றேட்டில் வரைந்து
 பதிவைத் தனன்குரு பார்.       280

• 29. மெய்நெறி

செல்லல் நிகழல் வருங்கால மூன்றினையுஞ் 
சொல்லு மவுனத் தொழில். 281

பஞ்சிற் படுபொறி போலப் பரந்திருந்து 
துஞ்சாது ஞானச் சுடர். 282

இமைப்பிற் பரந்தங் கொடுங்கு மின்போல் 
நமக்குட் சிவன்செயல் நாடு. 283

குவித்து மனத்தைக் குவித்துள்ளே யோங்கில் 
செவித்துப் பெறுவ தெவன். 284

காலுந் தலையு மொன்றாகக் கலந்திடம் 
நாலா நிலையென நாடு. 285

மூல நிலமிசை மூன்றா நிலத்தினில் 
ஆல மருந்துஞ் சிவம். 286

எழுஞ்சுட ருச்சியின் மேன்மனம் வைக்கத் 
தொழிலொன் றிலாத சுடர். 287

அடைத்திட்ட வாசலின் மேன்மனம் வைத்துப் 
படைத்தவன் தன்னையே பார். 288

அறுபதொ டாறு வருட மிதனை 
உறுதிய தாக யுணர். 289

அட்டமா சித்தி யடையுமோ ராண்டினில் 
இட்ட மிதனைத் தெளி. 290

• 30. துரிய தரிசனம்

வன்னிய தெட்டு மதியம் பதினாறு
முன்னிய பன்னிரண்டு முள.291

சூரியன் வன்னியொன் றாகிடிற் சோமனாம்
பாருமி னீது பயன்.292

மதியொடு வன்னியொன் றாகவே வந்தால்
கதிரவ னாமென்று காண்.293

மதிக்குட் கதிரவன் வந்தங் கொடுங்கில்
உதிக்குமாம் பூரணைச் சொல்.294

தோற்றுங் கதிரவ னுண்மதி புக்கிடில்
சாற்று மமாவாசை தான்.295

வன்னி கதிரவன் கூடிடி லத்தகை
பின்னிவை யாகு மெலாம்.296

அமாவாசை பூரணை யாகு மவர்க்குச்
சமனா முயிருடம்பு தான்.297

அண்டத் திலுமிந்த வாறென் றறிந்திடு
பிண்டத் திலுமதுவே பேசு.298

ஏறு மதிய மிறங்கிடி லுறங்கிடும்
கூறுமப் பூரணை கொள்.299

உதிக்கு மதியமுங் கண்டங் குறங்கில்
மதிக்கு மமாவாசை யாம்.300
 

• 31. உயர்ஞான தரிசனம்

கொண்டிடு மண்டல மூன்றங்கி தன்னையிப் 
பிண்டமு மூழி பிரியா. 301

வெள்ளி புதனொடு திங்க ளிடமெனத் 
தள்ளுமின் கால சரம். 302

செவ்வாய் சனிநா யிறுவல மாகவே 
கொள்ளிலிவ் வாறிடரு மில். 303

வளர்பொன் னிடம்பிறைத் தேய்வு வலமாம் 
வளர்பிறை யென்றே மதி. 304

வலத்திற் சனிக்கே யிராப்பகல் வாயு 
செலுத்துபே ராது செயல். 305

இயங்கும் பகல்வலமி ராவிடம் வாயு 
தயங்குறல் நாடிக்குட் டான். 306

அரசறி யாம லவன்பே ருறைந்துத் 
தரைதனை யாண்ட சமன். 307

கல்லாத மூடர் திருவுருக் கொண்டிடச் 
செல்லாத தென்ன செயல். 308

திருவருட் பாலைத் தெரிந்து தெளியில் 
குருவிருப் பாமென்று கொள். 309

கற்கிலுங் கேட்கிலும் ஞானக் கருத்துற 
நிற்கில் பரமவை வீடு. 310